دسته‌ها
مطالب

دسترسی با طناب

کار با طناب
دسترسی با طناب

باید گفت که برای انجام کارهای مختلف در هر زمینه‌ای، راههای مختلفی وجود دارد. یکی از راههای انجام کارها در شهرهای بزرگ و کوچک امروزی بدلیل افزایش ارتفاع سازه‌ها و همچنین شلوغی برخی فضاهای شهری، استفاده از روشی خاص جهت دسترسی به نقاط مختلف سازه‌ها و انجام وظیفه‌ی محوله روشی است که با نام دسترسی با طناب ( زیرشاخه‌ای از کار در ارتفاع) شناخته می‌شود.
در این روش، متخصص انجام کار، صرف‌نظر از وظایف مورد نظر، جهت دسترسی به محل انجام کار از طناب و سایر ابزارهای مرتبط استفاده می‌کند، این روش خود نیازمند آموزش و استفاده از تکنیکها و ابزارهای خاص می‌باشد. به این صورت که انجام دهنده‌ی کار مذکور پس از اجرای تکنیک دسترسی و رسیدن به نقطه‌ی مورد نظر به انجام وظیفه می‌پردازد.
استفاده از طناب می‌تواند جهت دسترسی و همچنین ایجاد نقطه‌ی حمایتی پشتیبان ( که اصطلاحاً حمایت دوم نیز نامیده می‌شود) باشد.
بدین ترتیب کاربر به یک رشته طناب برای دسترسی و رشته‌ی مجزای دیگری برای پشتیبانی و ایمن سازی نیاز خواهد داشت. استقرار کاربر بر روی طناب دسترسی ( اصلی یا اول ) بوسیله‌ی ابزارهایی که با نام عمومی ترمز طناب شناخته می‌شوند صورت می‌گیرد. همانطور که از نام این ابزار پیداست برای ایجاد اصطکاک مضاعف بر روی طناب و جلوگیری از حرکت خارج از کنترل آن استفاده می‌شود، که در حالت غیر فعال ( در هنگامی که کاربر ابزار را به حال خود رها کرده) باید بطور کامل قفل شده و بدون دخالت شخص قابلیت حرکت و رهاسازی خودبخودی نداشته باشد.
ابزار مهم دیگری که در این تکنیک مورد استفاده قرار می‌گیرد نوع خاصی از کمربند ایمنی بدن است که با نام‌های «هارنس» یا «صندلی صعود» ( Climbers Seat Harness ) نیز در تعاریف آمده است. در اصل این ابزار نقطه‌ی اتصال شخص به ابزار فرود ( ترمز فرود) و در ادامه به طناب دسترسی است.

به این ترتیب معلوم می‌شود که دسترسی با طناب بخشی از فرآیند انجام کارهای مورد نظر ماست، و پس از آن نیازمند شخصی هستیم که بتواند از پس امور محوله برآید، پس نیازمند یک نیروی متخصص (مثلا جوشکار یا نقاش و…) هستیم که بتواند بعد از دسترسی، مطلوب ما را عملی سازد.

آنچه باید در ادامه مورد توجه قرار گیرد توانایی حفظ ایمنی حین انجام کار در ارتفاع است، و اینکه ارتفاع چیست؟!